Trogir – miasto UNESCO

Trogir Grad Unesco

Witamy w Trogirze!

A niech mnie, znów bardzo długa przerwa w blogowaniu. I co gorsza, wciąż nie wyczerpałam tematu Chorwacji, a zdążyłam już wyprodukować kolejne zdjęcia z innych miejsc. Czas wszystko uporządkować! :-)

>>> Mapa starego miasta w Trogirze

Do Trogiru dotarliśmy bezpośrednio ze Splitu. Podróż trwała ponad pół godziny, jechaliśmy typowym autobusem międzymiastowym z klimatyzacją. Widoki, które mogliśmy podziwiać za oknem, to m.in. stocznia, winnice, osiedla domkowe u podnóży gór czy wille i pensjonaty. Po tej dość monotonnej przejażdżce wysiedliśmy na dworcu autobusowym w Trogirze…

Długo nie byłam w podobnym miejscu. Wnętrze dworca zatrzymało się w czasie i przypuszczalnie było dawno sprzątane. W skrócie – lepiej na niczym nie siadać. Próbowaliśmy dowiedzieć się „w okienku”, czy jeszcze złapiemy popołudniem jakiś autobus do Splitu. Po pewnych trudnościach komunikacyjnych z obu stron już wiedzieliśmy, że coś odjeżdża około 15-tej. Szybkim tempem ruszyliśmy w stronę starego miasta.

Kopnena vrata Brama Lądowa Trogir

Brama Lądowa w Trogirze

Po pokonaniu niewielkiego mostu nad kanałem, dotarliśmy pod Bramę Lądową (Północną) (chrw. Kopnena vrata) z wizerunkiem błogosławionego Jana z Trogiru (chrw. Ivan Ursini), patrona miasta. Zabytek wybudowano w XVII wieku. Widoczny jest także znak UNESCO, żeby nie było wątpliwości o patronacie tej organizacji. Same stare miasto znajduje się na małej wyspie, połączonej mostami z lądem i drugą wyspą, Čiovo. Nieopodal mieści się lotnisko, dzięki czemu można podziwiać nisko lecące samoloty (pewnie Dreamlinery ;-)).

Trogir split airport

Po przejściu przez bramę zaczęliśmy błądzić w kamiennych uliczkach. W zasadzie w każdej z nich kryło się coś ciekawego – a to ogródki restauracyjne, kawiarenki internetowe, stoiska z pamiątkami czy… pranie ;-).

Streets Trogir

Po przejściu przez bramę – widoczna wieża katedry św. Lovre (Wawrzyńca)

W Trogirze mieszka ok. 11 tysięcy osób. Pierwsi osadnicy – Grecy z wyspy Vis – pojawili się tutaj w III w. p.n.e. Chorwaci dotarli w VII wieku n.e., a w międzyczasie miastem władali Rzymianie i Turcy. W XII w. zostało ono zniszczone przez Saracenów. Ważnym momentem w historii Trogiru było trafienie w XV wieku pod skrzydła Wenecjan. Po drodze jeszcze byli Austriacy i Francuzi.

Streets Trogir Uliczki

Historyczny Trogir (bądź jak to mówią Włosi – Traù) został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO w 1997 roku. Komisja swój wybór uzasadniła m.in. tym, że „(…) Trogir jest doskonałym przykładem zabudowy średniowiecznej wzniesionej i dopasowanej do warstwy hellenistycznej oraz rzymskiej miasta”.

Troigr mainland

Widok na ląd w Trogirze

Z uliczek wyszliśmy poza mury miejskie, na północno-zachodni skrawek wyspy, gdzie nieopodal znajdował się most łączący z lądem. Stąd widać doskonale bastion św. Marka (chrw. Kula svetog Marka) oraz twierdzę Kamerlengo. Pierwsza budowla powstała w XV wieku za sprawą Wenecjan i była częścią fortyfikacji kanału w Trogirze.

tvrdava sv. Marka, Kula svetog Marka fortress Marcs wieża św. Marka

Bastion św. Marka, XV w.

W południowo-zachodniej części wyspy, na samym jej krańcu, w XIV wieku Genueńczycy postanowili zbudować 9-ścienną wieżę, która miała stanowić ich siedzibę. W latach 20. XV wieku wieżę zdobyli Wenecjanie, którzy przekształcili ją w element kompleksu Kamerlengo (chrw. Tvrđava Kamerlengo). Twierdza znacznie ucierpiała w XIX wieku, a po II wojnie światowej dokonano renowacji całości. Obecnie dziedziniec stanowi miejsce wydarzeń kulturalnych. Wiadomo także, że w niewielkich fragmentach zachowały się w części północnej i zachodniej pozostałości po romańskich fortyfikacjach – forcie św. Mikołaja (chrw. kula sv. Nikole) i forcie Vitturi (chrw. kula Vitturi).

Kamerlengo

Twierdza Kamerlengo, XV w. Widok od wschodu

Na teren fortu nie weszliśmy z powodu ograniczeń czasowych. Po wschodniej stronie fortu znajduje się dzwonnica kościoła św. Michała, choć samej świątyni nie widzieliśmy. Prawdopodobnie można ją zwiedzać.

Befroi (wieża dzwonnicza) kościola św. Michała belfry st. michael

Befroi (wieża dzwonnicza) kościola św. Michała

Z południowo-zachodniego skrawka starego miasta widać całkiem nieźle wyspę Čiovo. Ciekawostką jest, że była ona kiedyś miejscem zsyłki trędowatych i przestępców w celu izolacji ich od pozostałych mieszkańców Trogiru. Obecnie jest to atrakcyjne miejsce letniskowe.

Čiovo

Zaczęliśmy teraz okrążać teren od południa, idąc promenadą „Obala bana Berislavića”. Wzdłuż niej można zobaczyć m.in. kościół św. Dominika z XIV wieku. Stanowił on element klasztoru Dominikanów (1265 r.), który został uszkodzony w trakcie bombardowania w 1944 roku. Portal kościoła datowany jest na rok 1372, a sama budowla jest jednonawowa. Ze źródeł pisanych wynika, że wewnątrz znajdowało się sześć ołtarzy. Główny był poświęcony św. Dominikowi i św. Marii Magdalenie. Elementy renesansowe świątynia zawdzięcza włoskiemu architektowi i rzeźbiarzowi, Nicolasowi z Florencji (wł. Niccolò di Giovanni Fiorentino, chrw. Nikola Fiorentinac, 1418-1506), którego nazwisko nie raz pojawi się w niniejszym wpisie. Jego dziełem jest grobowiec Ivana i Simuna z rodu Sobota (1469 r.), którzy byli ostatnimi członkami tej ważnej rodziny trogirskiej. W kolekcji klasztoru znajduje się także poliptyk Blaža Jurjeva Trogiranina.

saint dominic church trogir kościół św. dominika samostan Sv. Dominika

Kościół św. Dominika (chrw. samostan Sv. Dominika)

Obok kościoła św. Dominika znajduje się szkoła podstawowa im. Petara Berislavića, zakryta częściowo od strony promenady ogródkami restauracyjnymi. Ów Petar (1475-1520) był banem-wicekrólem Chorwacji w latach 1513-1520 oraz biskupem obecnie węgierskiego Veszprém. Walczył przeciwko Turkom odnosząc dwa zwycięstwa: w 1513 roku k. Dubicy oraz w 1518 k. miasta Jajce (dziś oba na terytorium Bośni i Hercegowiny).

Szkoła podstawowa Trogir elementary school

Szkoła podstawowa w Trogirze

Streets Uliczki Trogir

Wieża kościoła św. Dominika

Ruszyliśmy dalej uliczkami, aby dotrzeć na Plac Jana Pawła II (chrw. Trg Ivana Pavla II).

Po wschodniej stronie placu znajduje się ratusz miejski, zwany też Pałacem Książęcym (chrw. Općinska palača). W jego miejscu niegdyś znajdował się kościół św. Szczepana. W Pałacu mieściła się siedziba księcia, odbywały się tutaj narady Małej i Wielkiej Rady. W XVII wieku budynek przekształcono w teatr, który uległ zniszczeniu dwa stulecia później. Budowlę zrekonstruowano i nadano styl renesansowy. Na elewacji budynku umieszczono herby rodów z Trogiru i innych miast.

City hall trogir ratusz Općinska palača

Ratusz miejski w Trogirze

City hall trogir ratusz Općinska palača

Od strony północnej placu góruje wieża katedry św. Wawrzyńca (chrw. sv. Lovre). Wznoszenie trójnawowej budowli rozpoczęto w XIII wieku i trwało ono jeszcze w XVII wieku. Wcześniej w tym miejscu znajdowała się wczesnochrześcijańska katedra pod tym samym wezwaniem, zniszczona przez Saracenów. Niewątpliwym atutem kościoła jest portal, któremu nie zrobiłam zdjęcia z racji oblężenia turystów ;-). Wnętrze katedry jest ozdobione przez m.in. artystów baroku włoskiego. Wewnątrz znajdują się także dwie kaplice – gotycka św. Hieronima oraz renesansowa św. Jana, którą wykonał wcześniej wymieniony Nicolas z Florencji.

sv. lovre św. katedra cathedral church trogir kościół

47-metrowa dzwonnica katedry św. Lovre góruje nad okolicą

inscription inskrypcja kościół church sv św. lovre trogir

Inskrypcja na elewacji katedry św. Lovre

Wieżę katedry budowano w latach 1405-1598 i jest interesującym przykładem trzech różnych stylów w architekturze. Z. Brusić i S. Pamuła wymieniają od dołu: styl wczesnogotycki, gotyk wenecki oraz renesans. Szczyt zdobią cztery rzeźby ewangelistów.

sv. lovre św. katedra cathedral church trogir kościół

Katedra widziana od wschodu

Kolejną atrakcją jest zegar miejski oraz loggia. Pierwsza budowla powstała na miejscu dawnego kościoła św. Sebastiana. Obecnie w środku znajduje się miejsce pamięci wojny w latach 1991-1995.
Loggia datowana jest na przełom XIV i XV wieku. Pewną płaskorzeźbę, która zdobi budowlę, wykonał nikt inny jak Nicolas z Florencji ;-). Ze schodów loggia były przekazywane najważniejsze wiadomości mieszkańcom Trogiru.

Zegar miejski town clock loggia trogir

Zegar miejski oraz loggia ukryte za ogródkami

Z braku czasu musieliśmy skończyć zwiedzanie w tym miejscu. Zdążyliśmy jeszcze przejść się na wyspę Čiovo, aby stamtąd zrobić południową panoramę starego miasta, po czym rozpoczęliśmy powrót na dworzec.

trogir kairos

Trogir od południa. W tle widoczna wieża kościoła św. Mikołaja, a po prawej budynek klasztoru Benedyktynek, w którym to można zobaczyć relief przedstawiający Kairosa* z IV w. p.n.e.

I na sam koniec panorama. Zziajani wsiedliśmy do autobusu linii podmiejskiej nr 37, a ze Splitu złapaliśmy autobus do Makarskiej, aby przesiąść się do busa do Podgory. Niby tylko 90 kilometrów, a przesiadek więcej niż jadąc naszą koleją ;-).

Panorama Trogiru od południa

Panorama Trogiru od południa


* Kairos bądź Kajros – greckie bóstwo szczęśliwej chwili, odpowiedniej do działania. W 1928 roku znaleziono relief z jego wizerunkiem, pochodzący przypuszczalnie z III wieku p.n.e. (znalazłam różne datowania, od I do IV wieku p.n.e.). Przedstawiono go jako młodego, łysego mężczyznę z długą grzywką, ze skrzydłami na plecach, trzymającego harfę.

Źródła:

Reklamy