Spacerując po Makarskiej

Fiu-fiu, długo mnie tu nie było. Ciekawe, ile zajmie mi nadrobienie zaległości? ;)

Zapraszam ponownie nad Adriatyk, tym razem do miejscowości Makarska. Na samym początku proponuję spacer po uliczkach centrum :-).

Niemalże w południe wybraliśmy się na wycieczkę. Nauczeni nieudaną próbą dostania się do Dubrownika, wyszliśmy znacznie wcześniej na przystanek. Rozkład jazdy komunikacji międzymiastowej otrzymaliśmy w punkcie informacji turystycznej Podgory. Inna sprawa, że niekoniecznie zgadzał się z rzeczywistością. W tym przypadku wyczekiwany bus pojawił się kwadrans później w stosunku do rozpiski. To trochę jak z PKP – nie zaskakują nas spóźnienia pociągów, a ich przyjazdy na czas są czasem miłym zaskoczeniem ;).

Wracając jednak do tematu postu: okolice Makarskiej zamieszkane były już w czasach rzymskich, a w X wieku znajdowały się w granicach królestwa Chorwacji. Od końca XV wieku Makarską władali Turcy. W XVII wieku miasto przejęła Republika Wenecka, a po jej upadku Cesarstwo Austrii. Obecnie liczy sobie około 14 tysięcy mieszkańców.

Powyższy barokowy kościół św. Marka to XVIII-wieczna kolegiata. Wcześniej był to kościół biskupi. We wnętrzach świątyni zobaczyć można m.in. srebrny ołtarz z XIX wieku.

Przedstawiony na pomniku Andrij Kačić Miošić był poetą-franciszkaninem, żyjącym w XVIII wieku. Napisał m. in. „Razgovor ugodni naroda slovinskoga” (ang. Pleasant Conversation of Slavic People), dzieło skierowane do ludu, opowiadające historię Chorwatów. Szerszy opis postaci mnicha znaleźć można tutaj (en).

Crkva sv. Filipa Nerija Makarska Nero Neri

Kościół św. Filipa Neri (Nero), dawniej należący do Filipinów

Widoczny powyżej kościół św. Filipa Neri (Nero) został zbudowany w XVIII wieku i stanowił część klasztoru Filipinów. Kompleks ten nie zachował się do czasów dzisiejszych. Z kościołem wiąże się legenda o biskupie, który chciał mieć inne miejsce pochówku – z tą historią można zapoznać się tutaj (en).

Po krótkim obejściu zabytkowego centrum skierowaliśmy się do spokojnej, nieco pustej przystani.

Makarska marina croatia chorwacja

W tle półwysep św. Piotra

Makarska marina croatia chorwacja

Makarska marina croatia chorwacja biokovo

Widok z mariny na Makarską, w tle góry Biokovo

makarska marina croatia chorwacja

Ponownie skierowaliśmy się w stronę miasta, tym razem zahaczając o park. Po krótkim odpoczynku ruszyliśmy dalej.

Samostan Blažene Djevice Marije na nebo uznesene The Franciscan Monastery of the Assumption of the Blessed Virgin Mary kościół franciszkanów

Teren klasztoru franciszkanów

Zawędrowaliśmy pod klasztor franciszkanów, w którym znajduje się także Muzeum Muszli (malakologiczne). Jako że mieliśmy całkiem sporo czasu do busa powrotnego, musieliśmy pokręcić się po okolicy. W ten oto sposób zaszliśmy w okolice… cmentarza.

_MG_5064

Majestatyczne góry, żywa zieleń i groby.

makarska cemetery croatia chorwacja biokovo

Cmentarz w Makarskiej

makarska cemetery croatia chorwacja biokovo

makarska cemetery croatia chorwacja biokovo

Tym dość smutnym akcentem czas skończyć spacer po Makarskiej. Oczywiście przezornie wcześniej udaliśmy się na przystanek i tym razem bus był punktualnie. Trzeba było zebrać siły na wyprawę do Splitu i Trogiru ;-).


Źródła:

  • Przewodnik „Chorwacja. W kraju lawendy i wina”, Z. Brusić, S. Pamuła, wyd. Helion, 2010
  • inyourpocket
Reklamy